Eerste idee van Paul Verhaeghe:
Het neoliberalisme is als een ramp op maatschappelijk vlak. Hoe groter de inkomensverschillen, hoe meer mentale stoornissen er zullen zijn. Zoals tienerzwangerschap, agressie, drugs, pillen, kindersterfte...
Ik ga akkoord en niet akkoord met deze stelling. Ik ga akkoord omdat mensen die een lager inkomen hebben gevoeliger zijn voor problemen. Mensen die in armoede leven of juist niet hebben meer zorgen en kunnen mentaal kwetsbaarder zijn dan anderen. Eens de problemen starten is het moeilijk om er vanaf te raken omdat die mensen dan van het één in het ander sukkelen. Mensen in armoede leven hele dagen in angst omdat ze bang zijn dat ze niet zullen rondkomen. Als die mensen kinderen hebben zijn die kinderen heel kwetsbaar. Ze zitten in de laagste regionen van de sociale klasse, kunnen in contact komen met drugs, geweld... Die kinderen zullen het niet breed hebben en krijgen waarschijnlijk ook geen kansen om te studeren. En zo blijft het een vicieuze cirkel.
Ik ga niet akkoord met deze stelling omdat mensen met een laag inkomen een perfecte opvoeding aan hun kind kunnen geven. Ik ken zelf een paar rijkeluiskinderen die rot verwend zijn en niets van manier hebben. Ik ken rijke kinderen die drugs nemen en ik ken minder bedeelde kinderen waaraan je niet kan zien dat ze uit een lagere klasse komen. Het heeft veel te maken met de opvoeding die iemand gehad heeft en niet zozeer van hoe rijk iemand is.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten