Op 11 oktober 2011 ben ik mijn vader verloren. Dit was voor mij een hele zwarte periode die me getekend heeft voor de rest van mijn leven. In de eerste week dat het gebeurd was moest ik allerlei zaken regelen: de begrafenis, verzekeringen afsluiten, alles regelen bij de bank... Tijdens de eerste weken heb ik geen tijd gehad om te rouwen, zelfs op de begrafenis was het nog steeds niet doorgedrongen wat er eigenlijk gebeurd was. Ik leefde verder op automatische piloot. Er zijn zoveel goede herinneringen die voor altijd bij mij blijven: vakanties naar Oostenrijk, de voetbal, met 2 naar tv kijken... Plots was alles weg. De begrafenis heb ik met behulp van de familie in elkaar gestoken. Tijdens het naar binnen dragen van de kist werd 'Hallelujah' van Jeff Buckley gespeeld. Tijdens het naar buiten dragen van de kist, op het einde van de mis, werd zijn lijflied gespeeld: 'Creep' van Radiohead. Dit zijn twee liedjes die voor altijd een invloed op mij zullen hebben wanneer ik er naar luister. Ze doen me terugdenken aan enerzijds alle gelukkige momenten en anderzijds aan het lijden bij zijn overlijden.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten